پایگاه تخصصی ورزش‌های رزمی

راستی آزمایی یکی از باورهای رایج در دفاع شخصی / آیا واقعا بیشتر درگیری های خیابانی به زمین ختم می شوند؟

«بیشتر درگیری های خیابانی به زمین ختم می شوند»؛ احتمالا شما هم این جمله یا جملات مشابه را از زبان برخی از مربیان دفاع شخصی زیاد شنیده اید. اما این ادعا تا چه حد درست است؟

باوجود رایج بودن این دیدگاه، اما بسیاری از کارشناسان دفاع شخصی چنین نظری ندارند. از نظر منتقدین، رایج شدن دیدگاه فوق عمدتاً توسط خانواده گریسی  برای ترویج جوجیتسوی برزیلی (BJJ) صورت گرفته است. البته خانواده گریسی هم روی هوا چنین ادعایی نمی کنند، آنها اغلب به یک مطالعه از اداره پلیس لس ‌آنجلس استناد می ‌کنند که نشان می ‌دهد درصد بالایی از درگیری‌ها به زمین کشیده شده و روزی زمین به پایان می رسد. اما نقدهای جدی به این ادعا وارد است.

– سوگیری در داده‌های پلیس:

منتقدان، از جمله تعدادی از مربیان باتجربه دفاع شخصی، می گویند مأموریت پلیس «دستگیری» و «کنترل» مهاجم است. بنابراین، این خود پلیس است که عمداً فرد مظنون را برای دستبند زدن به زمین می‌ کشد، نه اینکه در روند مبارزه مهاجم مدافع را به زمین زده باشد. سناریوی مفروض برای نیروهای پلیس، با شرایط یک شهروند عادی که هدفش فرار و حفظ امنیت شخصی است، کاملاً متفاوت است.

– نتایج متفاوت در مطالعات میدانی:

برخی از مطالعات مستقل هم ادعای کشیده شدن بیشتر درگیری های خیابانی به خاک را رد می کنند. طبق یکی از این مطالعات که با تحلیل بیش از ۳۰۰ فیلم از درگیری‌های خیابانی واقعی انجام شده، در درگیری های خیابانی تنها در حدود ۴۲٪ موارد، هر دو طرف درگیر به زمین افتادند. نکته مهم ‌تر اینکه، از این تعداد هم بسیاری از موارد به زمین افتادن در اثر یک ضربه مشت ناک‌ اوت کننده بوده است، نه یک فن گلاویزی یا خاک کردن فنی. این آمار نشان می ‌دهد که حتی وقتی درگیری به زمین می ‌رسد، همیشه یک نبرد گلاویزی پیچیده رخ نمی ‌دهد.

جدای اینها، اصولا استدلالهای منطقی هم برای پرهیز از درگیری درخاک – حتی اگر شما استاد مبارزه در خاک باشید- وجود دارد. برخی از مربیان دفاع شخصی تأکید می‌ کنند که درگیری روی زمین باید آخرین راه‌ حل باشد، زیرا شما را در تماس مستقیم با حریفی قرار می ‌دهد که ممکن است مسلح باشد یا همدستانی داشته باشد. ماندن روی پاها و حفظ فاصله، شانس شما را برای فرار – که اگر امکانش باشد اغلب بهترین انتخاب در دفاع شخصی است – به شدت افزایش می ‌دهد.

نتیجه‌ گیری نهایی اینکه دفاع شخصی مؤثر، نیازمند مهارت در هر دو حوزه است. اما اولویت‌ بندی و استراتژی بسیار مهم است:

1- تمرکز اصلی بر مهارت‌های ایستاده: شما باید در فنون ایستاده شامل ضربات مشت، آرنج، زانو، دفاع در برابر ضربات و مهم‌تر از همه، دفاع در برابر تکل و خاک شدن  ماهر باشید. این مهارت‌ها به شما کمک می ‌کند تا درگیری را ایستاده نگه دارید، از خود محافظت کنید و در سریع‌ترین زمان ممکن از موقعیت خطر فرار کنید.

2- ضرورت یادگیری فنون خاک: یادگیری فنون گلاویزی و خاک (مانند تکنیک های جوجیتسو برزیلی یا رشته های مشابه) مثل یک بیمه تکمیلی است. چراکه برخی از موقعیت های خاص دفاع شخصی اصولا روی زمین اتفاق می ­افتند. جدای آن، گاهی علیرغم تمام تلاشی که می کنید، به دلایلی به زمین می افتید، پس باید بتوانید از خودتان روی زمین محافظت کنید، از زیر حریف خارج شده و دوباره سرپا شوید. داشتن این «برنامه پشتیبان» برای بقا در شرایط خطرحیاتی است.

به طور خلاصه، دیدگاهی که می ‌گوید «همه چیز در نهایت به مبارزه در خاک ختم می ‌شود» یک افسانه است. اما نادیده گرفتن کامل فنون مبارزه در خاک نیز ساده ‌لوحانه خواهد بود. منطقی ‌ترین رویکرد این است که با تکیه بر اصل «پیشگیری و فرار»، مهارت‌های ایستاده را به عنوان خط مقدم دفاع خود تقویت کنید و هم‌زمان، مهارت‌های خاک را برای مدیریت بدترین سناریوها بیاموزید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اخبار مرتبط