قسمت سوم
—
دادهها نشان می دهند بیش از 60 درصد از زمان مبارزه در حالت «فاصله» (Distance) سپری می شود. بله، همان جایی که مبارزان در حالت ایستاده در مقابل هم قرار دارند و یکدیگر را لمس نمی کنند! جایی که مبارزان در محدوده ضربات هستند اما درگیر کلینچ نیستند. این امر اهمیت فوقالعاده ضربات ایستاده و خصوصا توانایی مدیریت فاصله را نشان می دهد.
اجازه بدهید با بررسی نمودار شماره 1، نگاه جزئی تری به آمار بیندازیم: در نمودار می بینیم که 61 درصد زمان مبارزه در «فاصله»، 15 درصد در وضعیت «کلینچ»، 10 درصد در «موقعیت های متفرقه در خاک»، 6 درصد در حالت «گارد در خاک»، حدود 4 درصد «هالف گارد»، کمتر از 3 درصد در موقعیت «بک کنترل»، حدود 2 درصد «ساید کنترل» و حدود 1 درصد در موقعیت «نشستن روی سینه حریف» می گذرد.
در بحث مدیریت فاصله، جدای از ضربات از راه دور، اجرای «تیکداون» (Takedown) موفق و اهمیت مهارت حیاتی «کلینچ» را هم نباید از یاد برد.
* اهمیت تیک داون و معیارهای داوری
یک تیک دان موفق، می تواند ناگهان مبارزه را از حالت سرپا به خاک ببرد. اما این نکته را باید درنظر داشت که در معیارهای داوری، یک تیکداون موفق صرفا تغییر موقعیت نیست، بلکه ایجاد یک حمله متعاقب پس از آن تیک داون است. به عبارت دیگر، زدن تیک داون به تنهایی کافی نیست؛ آنچه مهم است، برقراری کنترل و آغاز حملات پس از آن است.
در نمودار شماره 2، میانگین اجرای تیک دان در هر 15 دقیقه توسط برنده ها و بازنده ها را مشاهده می کنید. چهار ستون سمت راست تصویر مربوط به بخش بانوان و هشت ستون سمت چپ مربوط به بخش مردان، ستونهای خاکستری رنگ مربوط به برندگان و ستونهای قرمز رنگ مربوط به بازنده هاست.
همانطور که می بینید در همه ی اوزان، چه در بخش بانوان و چه در بخش مردان، مبارزان پیروز تعداد اجرای تیکدان بیشتری داشته اند. نکته مهم اینکه، اجرای تیک دان موفق توسط برنده ها به شکل ملموسی از وضعیت کلینچ نسبت به اجرا از فاصله، بیشتر بوده است. این یعنی یکی از موقعیت هایی که می توان برای یک تیک دان موفق از آن استفاده کرد، حالت کلینچ است.
* فرصت طلایی کلینچ
همانطور که در نمودار نخست دیدیم، حدود ۱۵ درصد از زمان مبارزه در حالت «کلینچ» عمدتا مقابل فنس می گذرد. این یعنی توانایی در مهارتهای مرتبط با کلینچ مثل پامیلینگ (Pummeling)، کنترل سر، و هل دادن از فنس برای جابجایی موقعیت، یک مهارت حیاتی است. موقعیت کلینچ، فرصتهای زیادی در اختیار مبارز می گذارد؛ استفاده از فنون سابمیشن که در حالت ایستاده قابل اجرا هستند یا استفاده از ضرباتی مثل آرنج و زانو که در این حالت شانس زیادی برای اجرای موفق دارند. همچنین، آمار نشان می دهد که زدن تیک داون از حالت کلینچ مقابل فنس، یک فرصت طلایی برای کسب امتیازهم هست.
* از این آمار چه درسی می توانیم بگیریم؟
1- تمرینات خود را طوری طراحی کنید که ابتدا بر ضربات ایستاده و دفاع در فاصله تسلط پیدا کنید.
2- سپس روی ست آپ های تیک داون از همین فاصله کار کنید. توانایی شما در تنظیم تیک داون از فاصله و حملات بعد از تیک داون، می تواند یکی از برگهای برنده شما در کسب امتیاز توسط داوران باشد.
3- کلینچ و همه ی مهارتهای مرتبط با آن مثل پاملینگ، کنترل سر و جابجایی موقعیت در مقابل فنس را بعنوان یک مهارت کلیدی جدی بگیرید. کار مؤثر مقابل فنس یکی دیگر از مواردی است که می تواند نظر مثبت داوران را جلب کند.
4- فراموش نکنید که درصد زیادی از کلینچها مقابل فنس اتفاق میفتد، و مبارزه مقابل فنس، یک هنر تخصصی است که نیاز به تمرین جداگانه دارد.
ادامه دارد…
—
* داده ها و نمودارهای این مطلب برگرفته از ژورنال انیستیتو عملکرد UFC PI است.
A Cross-Sectional Performance Analysis and Projection of the UFC Athlete, Volume2 (UFC Performance Institute,2021).
